جيهان وهتسينى يا سلمى
سلمى:معلش بقى …..انا فرحانة اوى يا جى جى
جيهان:حبيبتى ربنا يسعدك يارب
خرجت لهم وهى ترتدى حجابها وكان جاسر يتحدث مع صادق ونيرة وحمزة راها تاتى ابتسم لها وجلست بجواره
صادق:شوف بقى بما انك جيت اسكندرية يبقى لازم تتغدى معانا اكلة سمك من ايد ام جيهان تاكل صوابعك وراها……ولاانت زى مراتك مش بتحب السمك
نظر اليها مبتسما:لا الصراحة انا بمـ,ـوت فى السمك……بس معلش خليها وقت تانى
صادق:ابدا والله…..انا هنزل اجيب السمك وانت خد سلمى وانزل اتمشوا على البحر شوية لحد معاد الغدا
جاسر:ملوش لزوم يا عمى …
صادق:متقولش كده
ده انت غالى علينا كفاية كلام سلمى عنك وكلام رشدى ……يلا ستئذن انا ومش هتاخر
تركهم صادق وغادر :طيب بعد اذن حضرتك هنزل انا وسلمى نتمشى على البحر شوية
نيرة:اتفضل ياابنى اول ما الاكل يجهز هطلبكوا تيجوا على طول
سلمى:خلاص يا خالتو هجهز معاكى الاكل وبعدين ننزل
نيرة:والله ابدا …..انزلى مع جوزك بقالك كام يوم حابسة نفسك ومش راضية تخرجى …..اخرجى يا حبيبتى يلا
جاسر:غيرى هدومك وانا مستنيكى تحت
انتظرها جاسر اسفل المنزل مستندا على سيارته يدخن سيجارته
سلمى:جيت ليه يا جاسر
نظر اليها بعمق:مش عارفة انا جيت ليه
سلمى:بس مش حقى
…..ده حق مراتك وابنك اللى جاى
جاسر:مراتى واهى واقفة اودامى اهى …..وابنى ان شاء الله محدش هيجيبه غيرك انتى يا سلمى
سلمى:جاسر كفاية كده انت ردتنى غصب عنى ومن غير علمى ودلوقتى بتقول كلام مش فاهمة منه حاجة
امسك بيدها :تعالى نقعد على البحر ونتكلم
فتح السيارة ليخرج منها الكاميرا وامسك بيدها وهما ذاهبان الى شاطئ البحر
وقفت امامه:ممكن افهم فى ايه وايه الكاميرا دى
فتحها جاسر ووقف بجوارها رات كل حديث جودى وهانى وما فعله بهما جاسر كانت تسمع حديثهم وهى تشعر بدوار تملك منها :ايه ده ليه يا جاسر ليه
جاسر:حبيبتى اهدى
…..دول شوية حيوانات ……كان همهم انهم يفرقونا عن بعض باى طريقة بس ربنا كشفهم اهوو اودامنا
سلمى:ياااه يا جاسر اد كده الناس بقت وحشة
جاسر:الناس اتغيرت يا سلمى والكره اللى عمى زرعه فى هانى حصاده طلع بس حصاد شر وغل …….وجودى دى وواحدة باعت نفسها لاقرب واحد يدفع اكتر
سلمى :انا خايفة يا جاسر
اقترب منها وضم يدها الصغيرة بكفيه :حبيبتى انا مش عايزك تخافى طول ماانا جنبك ده انتى اللى يقرب منك ادبحه امحيه من على وش الدنيا
نظرت اليه وهى تستشعر حبه وحنانه عليها :جاسر
جاسر:نعم يا حبيبتى
سلمى:جاسر انا بحبك
اتسعت عيناه بفرحة غير مصدق :سلمى انتى قولتى ايه
التفت للجهة الاخرى:يلا بقى اتاخرنا
التف اليها سريعا:والله ما همشى من هنا غير لما تقوليلها تانى
احمرت وجنتيها :جاسر خلاص بقى
جاسر:وغلاوتى عندك قوليها تانى
نظرت اليه بحب شديد:بحبك يا جاسر
نظر حوله وجد بعض الناس تمشى “:طيب يعنى اعمل ايه دلوقتى
سلمى:فى ايه
جاسر:نفسى اخدك فى حضنى …..وحشتينى اوى ووحشنى وجودك جنبى يا سلمى
سلمى:خلاص مااحنا راجعين اهوو
التف مبتسما:بس انتى مش هترجعى البيت
سلمى:ليه
جاسر:هوديكى عند ابوكى تقعدى هناك
سلمى:ايه ليه
جاسر:اهو كده من غير ليه
على راى عبد الوهاب
سلمى:بقى كده طيب اسرعت الخطى تبتعد عنه اسرع خلفها يمسك بذراعيها
جاسر:يا مجنونة مفيش تفاهم ……انا هسيبك هناك لحد شقتنا ما تتوضب واعملك احلى فرح فى الدنيا
سلمى:انا …..فرح ليا انا
نظر اليها واحس بظلمه لها عندما حرمها من فرحتها بزفاف مثل باقى البنات
جاسر:ايوه يا روح قلبى ……فرح ليكى يااحلى عروسة فى الدنيا
بكت عيناها بفرحة:يعنى انا هلبس فستان ابيض زى البنات
جاسر:احلى فستان واحلى فرح يتعمل لاجمل بنت شافتها عنيا …..وعينيكى دى اللى دوختنى
سلمى:فاكر قولتليى ايه يوم عيد ميلادى
جاسر:انا…..انا قلت ايه
سلمى:يوم بعتلى
الورقة مع الجرسون فى المطعم (كل سنة وانتى طيبة يااحلى عيون شفتها فى حياتى ) فاكر
داعب جاسر خصلات شعره:ده انا كنت باين اوى كده
سلمى:تعرف يومها روحت البيت وقلت لريم ووريتها الورقة وانا كنت فرحانة اوى …..بس بعدها بابا تعب واتجوزنا
جاسر:الله الله ده انتى معجبة ومن زمان بقى
سلمى:لالالا متتغرش كده
جاسر:ومتغرش ليه وانتى معايا يا سلمى ……ده انتى احلى فرحة واحلى حاجة حصلتلى فى الدنيا يا حبيبتى ……..بقولك ايه يلا نروح عشان نتغدى ونرجع مصر قبل الدنيا ما تليل علينا
عادا الى بيت خالتها وجلسوا طوال اليوم سويا وهما يشعران بالسعادة وسط
هذه العائلة الجميلة البسيطة
عادا الى القاهرة حتى نامت سلمى بجواره فى السيارة ظل ينظر اليها بحب اوقف السيارة وخلع سترته ووضعها عليها افاقت على لمسات يده
سلمى:ايه انا نمت
جاسر:ياااه من زمان
سلمى:طيب قلعت الجاكت ليه تبرد
جاسر:ابرد ايه يا سلمى الجو حلو اهوو ده احنا داخلين على صيف
سلمى:اومال انا بردانة ليه
وضع يده على جبهتها:انتى تعبانة …..وشك دافى
سلمى:جسمى بردان اوى
جاسر:اكيد اخدتى دور برد ….هوديكى المستشفى
سلمى:لالا مش لازم انا هروح اخد حاجة للبرد وانام هبقى كويسة
جاسر:بطلى عند ….قلت هنروح المستشفى مش عايز كلام تانى
وصل الى احد المستشفيات للكشف عليها وهو يضمها وراسها على كتفه
اجرى الكشف عليها واخذت بعض الادوية والحقن كادت تصرخ وهى خائفة
جاسر:سلمى…..خلاص ده انتى دكتورة يعنى العيال مش بتخاف
نظرت الى الحقنة:لا انا بخاف
الطبيبة:يعنى دكتورة وبتخافى شكة صغيرة يلا بقى
سلمى:طيب بالراحة
صرخت بها الطبيبة:يلا بقى بلاش وجع قلب انتى صغيرة على عمايلك دى
صرخ بها جاسر:انتى بتزعقى فى مين ده انا اقفلك المستشفى دى واطربقها على اللى فيها
امسكت به سلمى:خلاص يا جاسر…..خلاص حصل خير
على صوته حتى اتى مدير المشفى :ايه ده فى ايه
الطبيبة:اتفضل الاستاذ بيشخط
فيا ومبهدلنى
المدير:ايه يااستاذ انت مين وبتشخط ليه
جاسر:انا ساكت من الصبح ومش عايز اتكلم بس لو اتكلمت كلكم هتبقوا بره
سلمى هامسة:خلاص يا جاسر
المدير:ايه يااستاذ اتكلم كويس
جاسر:انا بتكلم كويس بس يا دكتور ….يا حضرة مدير المستشفى …..
انا صاحب المستشفى دى اللى الهانم دى شغالة فيها
نظرالمدير والطبيبة الى بعضهم وقال بارتباك :يعنى ايه حضرتك مين
اعتدل جاسر فى وقفتها بثقة:انا جاسر الشرقاوى يعنى المسشتفى دى ملك لعيلة الشرقاوى وانادخلت اكشف زى اى حد ودفعت كشف بس توصل لقلة ذوق يبقى لا فيها كلام تانى
ارتبك الطبيب:انا اسف يا جاسر بيه معلش غلطة مش هتتكرر تانى
جاسر:يادكتور لو المريض دخل هنا محتاج اسلوب كويس ومحترم مش محتاج حد يشخط فيه كانه هيذله بالعلاج ولولا انى مش بحب قطع العيش كنت رفدتك عشان ده مش اسلوب دكاترة متحرمين
المدير:انا اسف جدا اتفضل فى المكتب
نتكلم
جاسر:لا معلش انا عايز حد غير الهانم دى تدى الحقنة للمدام
المدير:انا بنفسى هديهالها……هاتى الحقنة يا دكتورة …..
اخذت الحقنة وهى غير مستوعبة ما حدث ولماذا لم يخبراحد ان المشفى من املاك العائلة
خرجا سويا وهى تنظر اليه لاحظها جاسر فابتسم :ايه مالك معجبة
سلمى:انت ليه مقولتش انك صاحب المستشفى
جاسر:انا مش صاحب المستشفى لوحدى دى ورث بس عمى جددها وشغلها تانى يعنى كلنا شركاء فيها
سلمى:ايوه يعنى انت من اصحابها ومقولتش ليه
جاسر:مش عايز حد يفكر انى عشان من الورثة يبقى بفلوسى وكده لا …..عايز اتعامل زى اى حد عادى وفى نفس الوقت اشوف معاملة كويسة بس للاسف احنا بلد عايشة على المظاهر مش البنى ادم
اقتربت منه ووضعت راسها على كتفه:ربنا
يخليك ليا يا حبيبى
قبل راسها:ولا منك يا حبيبتى
وصلا الى منزلها فتحت لهم درية الباب وفرحت بشدة واستقبلهم رشدى بسعادة
حمد لله على السلامة يا ولاد
الله يسلمك يا بابا
جاسر:طيب استئذن انا وبكره ان شاء الله هعدى عليكى عشان نلف شوية على محلات الموبيليا
رشدى:تمشى فين مش قبل ما تتعشى
جاسر:معلش يا عمى خليها مرة تانية
رشدى:والله ابدا انا هوح اجيب العشا وانتى حضرى السلطة ياام عمرو
سلمى:فين ريم يا ماما
درية:عندها كورس هتيجى الساعة تسعة كمان ساعة يعنى
سلمى:طيب انا هغير هدومى واجيلك
جاسر:بس متتاخريش
سلمى:حاضر
جلس يشاهد التلفاز قليلا ثم ذهب لغرفتها كانت ترتدى قميص قصير احست به يحيط خصرها انتفضت والتفت وجدته هو:جاسر ايه ماما بره
جاسر:ويعنى ايه مش مراتى ثم محدش يعرف اننا لسه زى ما احنا
سلمى:طيب خلاص بقى ….اطلع بره دلوقتى
جاسر:اهون عليكى تتطردينى
سلمى:جاسر يلا بقى اطلع
جاسر:ابدا …..دفعها الى الحائط :وحشتينى على فكرة
سلمى:جاسر خلاص بقى
افلتت منه وهى تضحك :اسمع الكلام واخرج بقى
امسك جاسر بصدره يحاول ان يتنفس جرت عليه:جاسر مالك
دفعها على سريرها:عشان تعرفى انى اقدر اجيبك بتهربى منى
سلمى:جاسر سيبنى بقى .
جاسر:ابدا…..هربطك كده اهوو عشان متتحركيش
سلمى:هزعل منك والله
اقترب يقبلها فابعدته قليلا:جاسر بس بقى
فتح الباب فجاة لتدخل ريم لتجدهم كذلك قام جاسر سريعا :عشان تبقى تسمعى الكلام يا مدام وخرج سريعا:ازيك يا ريم ذاكرى كويس عشان تنجحى …….انا جعان هو عم رشدى تاخر ليه
اغلقت ريم الباب تضحك بشدة:ايه ده ملكوش بيت
سلمى:بس يا بت انتى كنا بنهزر
ريم:وهو ده برضه هزار
امسكت بخدها:مالك انتى يا مقروضة انا خارجة لجوزى …..بااى
اتى رشدى بالطعام وتناوله سويا وهو يظر اليها مبتسما وريم تلاحظهم فتبتسم بصمت
رشدى:هاا يا جاسر نويت على امتى
جاسر:اسبوعين ان شاء الله يا عمى …..بكره ان شاء الله هفوت على سلمى ننزل ننقى العفش والحاجات الناقصة وان شاء الله خلال اسبوعين نعمل الفرح باذن الله
درية:متعرفش انا فرحت ازاى يا جاسر انك هتعمل فرح لسلمى ……ربنا يبارلك يا حبيبى
جاسر:على ايه بس ربنا وحده عالم انا نفسى اعملها كل حاجة حلوة تتمناها
نظر اليها وراى الفرحة فى عينيها انتهى يومهم وغادر جاسر ووقفت سلمى تودعه
جاسر:هتوحشينى لحد بكره
سلمى:وانت كمان
جاسر:خلى بالك من نفسك واوعى تفتحى الباب لحد سامعة
سلمى:حاضر يا بابا
قبله خده سريعا:ايوه كده اسمعى الكلام يا بنوتى …..سلام
يا حبيبتى
