دنيا بابتسامه = ولا حاجه يا قلبى…دوخه خفيفه بس…يلا قوللنا عوزه ايه لما ننزل نجبهولك ابتسمت ليها بسينه و قالت لهم على اللى هيا عوزاه فتركتها دنيا و صفيه و نزلو و هم مشيين مع بعض فى اتجاه السوبر ماركت وهما عملين يتكلمو مع بعض فى اي كلام يسلو بيه طرقهم… وفى الوقت ده توقفت سيارت فهد امام العماره فقال عاصم بتعب = اهنه بيت اختك؟ يارا باحراج = لا بيت ايه…بسينه عايشه فى اوضه فوق الستح…يلا بينا نطلعلها
نزلو هم الاربعه من العربيه فنظر ماهر للعماره بصدمه وقال = اختك عيشه اهنه…انتى متأكده!! يارا بضحك = ههههههههه معلش العماره طويله حبتين بس فيه اسنسير هيوصلنا للدور العاشر و فيه تالت ادوار تنيين هنكملهم على رجلينا بقا وسبتهم يارا و دخلت للعماره بسرعه فنظرو الشباب لبعض بتوجس و تعب و ذهبو خلفها و ركبو الاسنسير اللى طلعهم لحد الدو العاشر ثم كملو باقى الادوار على رجليهم لدرجت انهم شعرو ان نفسهم اتقطع من شدت التعب و الارهاق و يارا عماله تضحك عليهم بشده لحد ما وصلو للصتح…
فقالت يارا = الحمدلله وصلنا…ههههههه شكلكم يفطس من الضحك فهد بتعب = انتى غلبتينا انتى و اخواتك دول والله العظيم يارا برفع حاجب = تستاهل عشان تحرم تزعل اختى بعد كدا تاني خرجت بسينه من غرفتها وقالت بتعجب = انتو مين يا شبح منك له له…جرا ايه يا استاذه يارا…انتى جيالى بالبودشى جارد بتوعك ولا ايه ان شاء الله عاصم برفع حاجب = بودشى جارت…هيا حصلت بودشى جارد فضل بسينه و يارا يضحكو بشده فقالت يارا بحب = وحشتينى يا ام لسان طويل
بسينه بحب = وانتى كمان وحشتيني موووز موووز يا يويو…امال ليه يا بت مجتيش مع البت اختك و قربتها دى نظرو الشباب لبعض بسعاده لا توصف واخيرآ تنهد فهد و عاصم براحه… فقالت يارا = ايه…انتى قولتى ايه…هيا دنيا و صفيه هنا صح يا بسبس…صححح بسينه بتعجب = ايوا ياختى هنا…بيقولو ياختى تفشنين من بيت اجوزتهم…قوليلى يابت عمللهم ايه و انا هافرمهم بسنانى ولاد اللزينه دوول نظرت يارا لعاصم و فهد بضحك اللى كل واحد فيهم نظر من جها بارتباك…
فقالت يارا وهيا بتشاور عليهم = هما دول يا بسبس اجوزتهم…دا فهد جوز دنيا و دا عاصم جوز صفيه نظرت بسينه لعاصم و فهد بشر و جرت عليهم بغيظ شديد فحاسب عاصم و فهد بسرعه وعشان كانت بسينه بتجرى بسرعه كملت جرا وفجأه لبست بسينه فى الحائط و الكل باصص ليها بصدمه… فقالت بسينه بحول = احيييه التبرياش اتعوج ووقعت بسينه على الارض بحول فضحك الشباب بشده عليها فجت يارا تقوم بسينه ولكنهم فجأه سمعو صوت دنيا بتنده على بسينه
فابتسم فهد بسعاده ولكن فجأه جرا الكل و استخبو خلف الاريكه ليفجأوهم فدخلت دنيا و هيا تتحدث مع صفيه بضيق… = تصدقى يابت انتى…ان محدش يخرج معاكى فى حتا…جبتيلى الكلام يوليه انتى صفيه بحده = انا اللى چبتلك الحديد ياختى…دى رچاله مقرفه و تستحق الحر*ق بصوح…امال لو مكنتش بطنى قدامى شبرين…وچلي يقولى ابن الهبله الانسه مرتبطه ولا فاضيه…يعنى ايه فاضيه دى عاد دنيا بضحك = ههههههههه والله معرف ياختى…ايدا مال البت بسينه مرميه كدا على الارض
وجرت دنيا و صفيه على بسينه بسرعه ونزلو لمستواها وهيا نيمه على الارض… فقالت دنيا بتفاجأ = انتى يابت يا بسينه نايمه كدا ليه على الارض ياختى بسينه بغيظ من سألهم = كنت باخد تان يا ولاد الهبله منك ليها صفيه برفع حاجب = الله…ونتى بتشتمى ليه اكده يوليه…حق علينا اننا ساعدناكى بسينه باستفزاز = كيفى كدا…كلو من الصعيده ولاد اللزينه…بسببهم وشى باااظ أاااه يا وشى دنيا و صفيه بصدمه = صعيده؟ بسينه = اه صعيده…اللى وقفين وراكم دول
عطت دنيا و صفيه على شفايفهم بتوجس فهمست صفيه لدنيا بتسائل = هيا تقصد ايه عاد من اللى وقفين ورانا دول…هوا فيه حد ورانا عاد دنيا هرشت فى شعرها وقالت = بيدهيقلى كدا يا صفصف
