“نعم ازاى طلقتها وعايزها فى نفس الوقت انت …” مصطفى “ما انت هتتجوزها ” سحبت مفاتيحى من فوق طاوله المطعم وقلت بغضب”لا ده انت اتجننت على الاخر ” ….أمسك مصطفى بيد صابر وهو ينظر له نظرات حزينه يرجوه ان يوافق أغمض صابر عيناه فى أسف وقال”هى عارفه اللى انت بتقوله ده ” مصطفى”أيوه…علشانى يا مصطفى انا مليش غيرك انا مش هقدر استأمن حد غيرك على مراتى وحبيبتى انا عارف انى غلطت بس انا ما أقدر أعيش من غيرها
ارجوك ” جلس صابر مره اخرى على كرسيه وضع يده فى يد مصطفى وقال”انت عارف معنى اللى انت بتقوله”. مصطفى:”أيوه عارف ومستعد لأى حاجه بس جهاد ترجعلى ” صابر “مصطفى انا ..مش مستعد لحاله زى كده افهمنى ارجوك” مصطفى”كلها كام يوم بس استحملنى ولو مش عايز تشوف وشى بعدها مش هخليك تشوفه بس ساعدنى ”
أرجع رأسه للخلف قليلا يفكر ثم قال”ماشى بس لازم نسأل شيخ الأول علشان اعرف اكتر عن الموضوع” أبتسم مصطفى بأمل ثم قال”بجد …انا مش عارف
أشكرك ازاى يا صابر يلا بينا نروح لشيخ دلوقتى”
